Kasım ayına yaklaştığımız şu günlerde, garip bir hüzün çöküyor yüreğime. Sonbahara veda ederken çıplak kalan ağaçlar, azalan kuş sesleri, sokakta üşüyen canlılar ayrı bir hüzün. Kasım sonbaharın son ayı, sonbahara güle güle kışa merhaba derken ben de bir yaşa güle güle yeni yaşa merhaba derim her Kasım’da. Her yeni yaş insana yeni tecrübeler, yeni insanlar, yeni uğraşlar doğurur gözüyle bakarım daima. Olgunlaştıkça bir yanımız, bir yanımız hep çocuk kalmak ister. Özellikle eski İstanbul’un güzelliğini yaşayabildiğimiz 80’li yılların bizde bıraktığı güzelliklerle…

Her sene gelir Kasım, bir önceki yıldan farklı mıdır? Kimileri göre belki, kimilerine göre değil. Herkesin hayatına dokunan bir yeri vardır elbet Kasım’ın. Ama bana en çok dokunan tarafı 10 Kasım’dır. Her 10 Kasım; Ata’mın gözlerini kapadığı ve bir daha açmadığı, yapması gereken daha o kadar çok iş varken, yoktan var edilen Türkiye Cumhuriyetini, daha ilerilere taşıması gerekirken, yüzünde yorgunluğunun, yapılan onca savaşın izlerini taşırken 57 yaşında bırakıp gitmesidir hüzün. Kurtuluş savaşında bu toprak uğrana verilen onca şehit hüzündür, yastır benim için. 10 Kasım’da Ata’mızı anarken, gözlerden süzülen birer damladır hüzün…

Kasım’da öğretmenler günü hüzündür benim için. Kapanan köy enstitüleri hüzündür mesela. İlkokul mezunu insanlara eğitim verip tekrar köylerinde öğretmenlik yapmaları sağlanmış ve bunun yanı sıra modern tarım dersleri verilirken ki: Köy Enstitüleri sayesinde 1940 ve 1946 yılları arası 15 bin dönüm tarla tarıma elverişli hale getirilmiş ve bu tarlalarda üretime başlanmış, 750 bin fidan dikilmiş, 1200 dönüm bağ oluşturulmuş, 150 büyük çaplı inşaat, 60 işlik, 210 öğretmen evi, 36 ambar ve depo, 48 ahır ve samanlık, 100 km yol, 16 su deposu, 12 tarım deposu, 20 uygulama okulu ve 12 elektrik santrali yapılmıştır. O dönemin Milli eğitim Bakanı Hasan Ali Yücel tarafından açılmış ve işin aslı bu proje tamamen Türkiye Cumhuriyet’ine aitken, kara cahiller yüzünden kapatılmasıdır hüzün…

Geçmişi 166 yıl öncesine, 1838 yılında kurulan Rüştiye mekteplerine, dayanan öğretmen okullarının kapatılması ve öğretmen okullarının yetiştirdiği öğretmenlerimizin ağır ağır yitip gitmesidir hüzün…

Kasım hüzündür…  Başta başöğretmenimiz Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere tüm öğretmenlerimizin öğretmenler gününü kutlarım. 10 Kasım’da sonsuzluğa uğurladığımız Ata’mızı, sonsuz saygı, sevgi, rahmet ve özlemle; unutmadık unutmayacağız…

1 Yorum

  1. Hüzün kokan yazınız çok anlamlı,ancak bizlere daha fazla iş düştüğünün ve bırakılan emanetleri en güzel şekilde saklama ve geleceğe daha gelişmiş şekilde bırakma hissi veriyor bu başlangıçlar,Kasım son değildir geleceğimize ışık tutan değerli komutan MUSTAFA KEMAL ATATÜRK’ün çizdiği yolun başlangıcıdır,bayrağı kapan ve son hızla koşmaya hazır TÜRK gençliğine verilen görevin yerine getirilmesinin en güzel ayıdır,kaleminiz ve sizler sağlıcakla kalın

Yorum Yap

Please enter your comment!
Please enter your name here