BU MEMLEKET
Analar ağlıyor, babalar, evlatlar, eşler, sevgililer, kardeşler… Arkanızdan koca bir millet ağlıyor ey şehitler! Siz ki, doymak bilmez hırsların, hain planların kurbanı canlarsınız; siz ki Çanakkale’de toprağa düşmüş atalarınız ile benzer kaderi paylaşan torunlarsınız…

Filler tepişirken, vatan evlatları eziliyorsunuz birer birer. En çok düştüğü yeri yakıyor ateş… En çok analar ağlıyor… Kahpe dünyanın düzeni böyle gelmiş böyle gidiyor… Kurt kuzuya dost görünüp sıvazlıyor sırtından, haince dalıyor uykusunda, etini parçalıyor; bu namert düzen aynıyla devam ediyor… Üç günlük şu fâni dünya kimseye yetemiyor… İnsan doğuyor Âdem, lâkin “insan” olarak giremiyor tabutuna… Her birimizin sûreti farklı farklı o ilâhi huzurda…

Yetişemeyiz ki biz, yetim kalmış hayallerinize sizin… Ödeyemeyiz ki yaşanmamışlıklarınızın o ağır bedelini… Aynı hayalleriniz gibi, sizi sevenler de yetim kaldılar şimdi… Analarınızın, yavuklunuzun yüreği kadar olamasa da, içimiz buruk yanık bir türküyü dinlerken bile; utanıyoruz yaşamaklığımızdan, suç işlemişçesine mahçup tebessümlerimiz… Bu memleket –ki, Gazi Mustafa Kemal’in yâdigârı- sabrediyor ardınızdan; bilin…

Yazmaya kelimeler yetersiz, söyleyecek söz çok ancak bazen boş işte böyle… At izi karışmış it izine… Alnında yazmıyor ki kalleşin “kalleş” diye… En iyisini şiir söyler her zaman… Siz şehit ruhların kıymetli hatırasına paylaşıyorum geçtiğimiz aylarda ödül alan BU MEMLEKET isimli şiirimi.

Bu memleket şiir kokar Yunus gibi, Emrah gibi
Tespih tespih sabır tüter Yusuf gibi, Eyüp gibi.
Vurulmuştur yüreğinden zaman zaman kahpe gibi, dönek gibi;
Ayaktadır ebediyen güneş gibi, yıldız gibi,
Ağıt ağıt türkü gibi, Nihâvend bir şarkı gibi,
Acı gibi, tatlı gibi, devâ olan ilaç gibi.

Duman başlı dağlarıyla,
Coşkun, soğuk sularıyla,
Zeybeğiyle, halayıyla
Onur gibi, vakar gibi,
Buram buram nefes gibi.

Şehitlerin kanları var, doyulmamış sevdası var;
Ülküsü var, inancı var; destan gibi, düstur gibi.
Bu memleket Elif gibi, başı dimdik; çınar gibi
Tarih tüter adım adım, geleceğe mektup gibi
Bu memleket katık gibi, diyar diyar ekmek gibi.
Ney gibi, kaval gibi, kulaktaki ezgi gibi.

Bu memleket senin gibi, benim gibi, bizim gibi
Bir araya gelmişiz biz, arı gibi petek gibi.
Farklı farklı renklerimiz ama tek telden sesimiz
Akorumuz Anıtkabir, Kutub gibi, tutkal gibi
Bu memleket şiir kokar Yunus gibi, Emrah gibi
Tespih tespih sabır tüter Yusuf gibi, Eyüp gibi.

Kalın sağlıcakla sevgili okuyucular…

Not: Şiirin şair adı belirtilmeksizin kullanımı hukuki sürece tâbidir.

Yorum Yap

Please enter your comment!
Please enter your name here